Πετυχαίνοντας ένα στόχο, ζώντας ένα μικρό όνειρο

Ξέρεις μου είναι δύσκολο ακόμα να το πιστέψω , πολλά πρωινά ξυπνώντας αναρωτιέμαι που άραγε να βρίσκομαι; Μέσα μου είμαι ακόμα εκείνο το μικρό αγόρι που έπαιζε κρυφτό και αναστάτωνε με τα άλλα παιδιά τη γειτονιά . Όμως πάνε αυτές οι μέρες, έφυγαν.  Ανεπιστρεπτί, αφήνοντας μόνο την γλυκόπικρη γεύση της ανάμνησης .364341-scopelos

Θυμάμαι ακόμα και εκείνες τις άλλες μέρες που το ξυπνητήρι ηχούσε αξημέρωτα στις 5, ώστε να προλάβω το παλιό λεωφορείο που έφευγε από το χωριό για να πάω σχολείο . Ποτέ μου δεν το ήθελα το χωριό , δεν φορούσε τα φτερά μου και έτσι ήμουν από πάντα μέσα μου αποφασισμένος πως θα φύγω. Έσκυψα με σεβασμό το κεφάλι και δούλεψα, γιατί έπρεπε να εξυπηρετήσω το σκοπό μου. Ποιος άλλος θα μπορούσε να το κάνει άλλωστε αυτό για μένα;, Εκτός από τον ίδιο μου τον εαυτό;  Επιπλέον, δεν μπορούσα να περιοριστώ άλλο, ήταν και τα φτερά μου βλέπεις που όλο και μεγάλωναν.

movilidad-4

Σαν είπα στη μάνα τα μεγάλα μου σχέδια χάρηκε «εσύ να πας εκεί που πιστεύεις ότι είναι καλύτερα για σένα και εγώ είμαι δίπλα σου σε ότι θέλεις , τίποτα να μην σε ανησυχεί».  Εγώ στρώθηκα, η ιδέα να ζήσω στη μεγάλη πόλη , να σπουδάσω , να καλλιεργήσω το πνεύμα μου και να ευρύνω τον κοινωνικό μου κύκλο ήταν κολοσσιαία κίνητρα.city-cars-traffic-lights

Τα κατάφερα ! Ένα χρόνο μετά βλέποντας τον εαυτό μου στον καθρέφτη συνάμα κοιτάζω μέσα στα μάτια αυτού του μικρού παιδιού που ανέμελα γύριζε με το ποδήλατο του μετά το σχολείο στις γειτονιές. Μα τώρα δεν υπάρχει πια , το μόνο που έχει μείνει ίδιο είναι τα μάτια… Ξέρεις τα μάτια καθρεπτίζουν την ψυχή και η δική μου αν και τραυματισμένη , είναι ακόμα καθαρή , στο βωμό του σκοπού μου θυσίασα μόνο τη δική μου προσπάθεια και χρόνο.

Αγαπητέ αναγνώστη να μου επιτρέψεις να είμαι περήφανος γι’ αυτό.

Το όνειρο αν μετατραπεί σε στόχο και κίνητρο μετατρέπεται σε πραγματικότητα . Ο κόπος και οι θυσίες που απαιτεί είναι πολλές και κάποιες φορές σε βασανίζουν αβάσταχτα. Τι αξίζει περισσότερο όμως από μια ζωή της επιλογής σου , και μέρες γεμάτες από αυτά που αγαπάς; Σε ένα τοίχο κάποτε είχα δει γραμμένο το νόημα και το μοτίβο της ζωής ‘’βασανίζομαι , συνεχίζω , προσπαθώ , ελπίζω’’.  Από τότε το κράτησα για φυλακτό . Βρες την Ιθάκη σου και πάλεψε να την κατακτήσεις, θα σε αναγκάσει το εγώ σου …

 

***Σε εσένα που κάνεις τώρα τα πρώτα σου βήματα μικρή μου.

12289593_10205286739356529_3479306197195496419_n

Του Κωνσταντίνου Μενοίκου

Comments are closed.