Επανεκκίνηση στον αγροτικό τομέα με την εφαρμογή Γεωργίας Ακριβείας

Γράφει η Καλλιρρόη Νικολάουγεωπόνος και Υπ. Διδάκτωρ Α.Π.Θ.

Είναι γεγονός πως το διαχρονικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η οικονομία,  ότι οι διαθέσιμοι πόροι δεν συμβαδίζουν με τις ανθρώπινες ανάγκες, επηρεάζει κατά κόρον  τον τομέα της παραγωγής των αγροτικών προϊόντων. Ωστόσο, είναι καθοριστικής σημασίας με πολλαπλές συνιστώσες η επιλογή γεωργικών εφαρμογών ως προς την μέθοδο παραγωγής.

Η έρευνα και η ανάπτυξη, σε συνδυασμό με επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες, είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση μιας βιώσιμης και ανταγωνιστικής γεωργικής βιομηχανίας. Ακολούθως, η συνεχής ανάπτυξη μιας αειφόρου-παραγωγικής γεωργίας είναι απαραίτητη στη διατήρηση της ποιότητας και ποσότητας των γεωργικών προϊόντων για τους Ευρωπαίους καταναλωτές, ιδιαίτερα στις μέρες μας, με τη συνεχή έλλειψη φυσικών πόρων, την κλιματική αλλαγή, τον αυξανόμενο παγκόσμιο πληθυσμό και το φυσικό περιορισμό της παραγωγικής γεωργικής γης.

β

 

Η συμβατική γεωργία θεωρείται από τα βασικά συστήματα που προκαλούν την μεταβολή του φυσικού περιβάλλοντος αφού η έλλειψη της ορθολογικής διαχείρισης του εδάφους αλλά και του νερού σε συνδυασμό με την αλόγιστη χρήση των φυτοφαρμάκων και των λιπασμάτων οδηγούν στην ρύπανση του ύδατος, των εδαφών, του αέρα, της χλωρίδας και γενικότερα ολόκληρη την διατάραξη του οικοσυστήματος, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι οι οποίοι προτάσσουν ένα νέο τρόπο διαχείρισης των αγροκτημάτων που να καταγράφει και να αποτυπώνει όσον το δυνατόν καλύτερα την μεταβλητότητα των χαρακτηριστικών του εδάφους και της καλλιέργειας τόσο χωρικά όσο και χρονικά, για παράδειγμα η γεωργία ακριβείας, όπως οικονομικοί, περιβαλλοντικοί καθώς και λόγοι ασφάλειας των τροφίμων.

Η Γεωργία Ακριβείας χρησιμοποιεί κατά κόρον νέες τεχνολογίες για την συλλογή, τον χειρισμό, και την διαχείριση πληροφοριών για την καταγραφή και την αποτύπωση όσο το δυνατόν καλύτερα της μεταβλητότητας τω χαρακτηριστικών του εδάφους και της καλλιέργειας τόσο χωρικά όσο και χρονικά.

Βασικός στόχος της είναι η αύξηση του γεωργικού εισοδήματος, η ελάττωση του κόστους παραγωγής και η μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η εφαρμογή της δημιουργεί ένα σύνολο πληροφοριών που αποτελούν χρήσιμο εργαλείο για τον χειρισμό και την λήψη των κατάλληλων στρατηγικών και μεθόδων, σε οποιοδήποτε τύπο αγροκτήματος.

α

Βασική διαφορά της γεωργίας ακριβείας, σε σχέση με την παραδοσιακή- συμβατική, αφορά στον τρόπο που η κάθε μια αντιμετωπίζει το έδαφος. Πράγματι, η εφαρμογή αυτών των τεχνολογιών λαμβάνει υπόψη την παραλλακτικότητα (variability) σε επίπεδο αγροτεμαχίου. Ακολούθως, ο αγρός διακρίνεται σε μικρότερα ομοιογενή τμήματα, που αναφέρονται ως ζώνες διαχείρισης

Η τεχνική της Γεωργίας Ακριβείας βασίζεται :

στα Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών (Geographical Information Systems– G.I.S.)

  • τη Γεωργική Μηχανική,
  • τις Μετρήσεις στο Πεδίο,
  • τα Συστήματα Εντοπισμού Θέσης και
  • την Τηλεπισκόπηση

Η Γεωργία Ακριβείας από την οπτική πλευρά των καθώς και των αγορών.

ε

Η Γεωργία Ακριβείας από την οπτική πλευρά των επενδυτών, των παραγωγών καθώς και των αγορών.

 

Πλευρά επενδυτών και επιχειρηματιών

Δημιουργείται ένα νέο «μερίδιο» στο πεδίο του εμπορίου, όπου είναι πολύ σημαντικό να επισημάνουμε την προστιθέμενη αξία της Γεωργίας Μειωμένων Εισροών. Επιπλέον, δημιουργούνται ως επέκταση των επενδύσεων νέες θέσεις εργασίας.

 

Πλευρά παραγωγών και γεωργών

Παρατηρείται έλλειψη γνώσεων και εκπαίδευση ως προς την υιοθέτηση και εφαρμογή νέων τεχνολογιών. Η ειδικευμένη γνώση αποτελεί περιοριστικό παράγοντα που ενισχύεται όμως με την εφαρμογή κατάλληλων πολιτικών. Οι επιδοτήσεις στην ψυχολογία αλλά και στην επίδραση της επιλογής πρακτικών παραγωγής έχουν σημαντική επιρροή.

ζ

Πλευρά των αγορών

Στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετές αντιπροσωπίες εταιριών των απαραίτητων νέων τεχνολογιών που απαιτούνται για την εφαρμογή της Γεωργίας Μειωμένων Εισροών.

Ως εκ τούτου, η Γεωργία Μειωμένων Εισροών έρχεται ως πρακτική πρωτοποριακή με πολλαπλά οφέλη στον τομέα της Γεωργίας και δημιουργώντας επιχειρηματικές ευκαιρίες. Συνολικά χαρακτηρίζεται από τα τρία Κ: Καινοτομία-Καθιέρωση-Καθοδήγηση. Ειδικότερα, περιλαμβάνει νέες μεθόδους και πρακτικές, από μια γενικότερα πρωτοποριακή αντίληψη των πραγμάτων, εδραιώνοντας την καινοτομία. Επιπλέον, περιλαμβάνει την επικράτηση και καθιέρωση νέων μέτρων και εφαρμογών και τέλος την καθοδήγηση, με ενέργειες και υποδείξεις σχετικά με την πορεία και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να δράσει είτε ο παραγωγός είτε ο επενδυτής.

 

Σχολιάστε