Ποιος φοβάται το μνημόνιο ;

Γράφει ο Νίκος Κωστόπουλος , Πολιτικός Επιστήμονας

Ολοκληρώθηκε χθες η συγκέντρωση κατά της λιτότητας που διοργάνωσε η ΑΔΕΔΥ με πολλές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στήριξη πολλών συγγενικών χώρων από τον χώρο της άκρας αριστεράς και φυσικά με την παρουσία της άκρας δεξιάς , που ευαγγελίζονται το όραμα της ρήξης με τους εταίρους μας και την χρεοκοπία .

Screenshot_1

Φυσικά το μνημόνιο είναι μια αρνητικά φορτισμένη έννοια στη συνείδηση όλων μας , όμως θα μπορούσαμε να το δούμε ως χώρα αφορμή για μια καινούρια αρχή αναδιοργάνωσης του αχανούς κράτους και προσαρμογή στις απαιτήσεις που μας οδηγούν οι νέες καταστάσεις . Δυστυχώς λόγω της έλλειψης ενός ισχυρού »πολιτικού ανδρός» που θα λάμβανε το πολιτικό κόστος μεταρρύθμισης της χώρας σε όλα τα επίπεδα , το μνημόνιο συνδέθηκε με μια φορομπιχτική πολιτική που εξώθησε την αστική τάξη να »δοκιμάσει » νέα πολιτικά μονοπάτια που δεν ξέρω άμα ξέφυγαν από τον δικομματισμό της μεταπολίτευσης αλλά σίγουρα μας οδήγησαν στην αβεβαιότητα .

Ας δούμε πως το μνημόνιο θα γινόταν ευκαιρία ανάπτυξης και τροχός δημιουργίας για την χώρα :

Απλούστευση γραφειοκρατίας ώστε να γινόταν κινητήριος δύναμη για προσέλευση επενδυτών και επιχειρήσεων

Ποιοι δεν το θέλουν , οι πολιτικοί που εξυπηρετούν τους πολίτες με ρουσφέτια και η τεράστια κρατική μηχανή που θα δει να χάνει τα καθήκοντα της και την θέση τους

Αξιολόγηση δημοσίου τομέα , επιτάχυνση μεταρρυθμίσεων -ιδιωτικοποιήσεων 

Σε αυτό δεν εναντιώνονται οι συνεπείς και παραγωγικοί δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι βλέπουν τα προσόντα τους να παραμερίζονται καθώς δεν είναι συνδικαλιστές ,αλλά όσοι διατηρούν θέσεις μη έχοντας να επιδείξουν τίποτα άλλο πέραν της κομματικής τους ταυτότητας

Άνοιγμα των αγορών -απελευθέρωση περιοριστικών αδειών 

Δεν το θέλουν τα συνδικάτα που μπορούν να διατηρούν μονοπωλιακές τιμολογιακές και φοβούνται τον ανταγωνισμό όπως ΚΤΕΛ και άλλα

Screenshot_3

Εξυγίανση των οικονομικών των δήμων 

Μέχρι τώρα οι δήμοι δρούσαν χωρίς να απολογούνται για τα οικονομικά πεπραγμένα τους εξυπηρετώντας τοπικά συμφέροντα με αδιαφανείς μέσα

Απελευθέρωση των ιδιωτικοποιήσεων -προσέλκυση διεθνών επενδυτών 

Εγχώρια επιχειρηματικά συμφέροντα , δεν  επιθυμούν τον υγιή ανταγωνισμό με ξένα κεφάλαια καθώς αυτό θα τους αναγκάσει να βάλουν το χέρι πιο βαθιά στην τσέπη για έργα που θα τους αποφέρουν κέρδη για πολλές δεκαετίες

Η αναδιάρθρωση της οικονομίας , της δικαιοσύνης , του κρατικού μηχανισμού είναι απαραίτητη και θα έπρεπε να γίνει χωρίς πίεση από τους δανειστές .Στο δρόμο για την αλλαγή πολλοί εναντιώνονται όμως οι οραματιστές πολιτικοί θα πρέπει να συγκεντρώνονται στον στόχο και τα αποτελέσματα , ακόμα και το πολιτικό κόστος εάν είναι μεγάλο …

Screenshot_2

Σχολιάστε